Ano ang Republic Act 9710 o ang Magna Carta of Women?

Ang Republic Act 9710 o kilala din sa tawag na Magna Carta of Women ay isang batas para sa proteksyon ng karapatan pantao ng mga kababaihang Pilipino at naglalayon na tanggalin ang lahat ng uri ng diskriminasiyon, lalo na sa mga kababaihan na marginalized o mga babae na bahagi ng mga sektor na hindi nabibigyan ng wastong representasyon sa lipunan. Ito’y naisabatas noong ika-14 ng Agosto noong 2009 matapos ito pirmahan ng dating Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo.

Ano ang diskriminasyon batay sa Magna Carta of Women?

Ang diskriminasyon ay ang pagbibigay ng restriksyon sa mga gawain o pagkilos batay sa kasarian na naglalayon na pahirapan o alisin ang kakayahan ang mga babae na magkamit, tamasain o magamit ang mga karapatan at kalayaan na ginagawad sa kanya ng konstitusyon (pulitikal, sibil, ekonomiko, kultural na karapatan at iba pa).

Anong mga karapatan ang binibigay ng batas na ito?

1. Patas na pagtrato sa babae at lalaki sa harap ng batas.
2. Proteksyon sa lahat ng uri ng karahasan, lalo na sa karahasan na dulot ng estado.
3. Pagsigurado sa kaligtasan at seguridad ng kababaihan sa panahon ng krisis at sakuna.
4. Pagbibigay ng patas na karapatan sa edukasyon, pagkamit ng scholarships at iba’t ibang uri ng pagsasanay. Pinagbabawal nito ang pagtatanggal o paglalagay ng limitasyon sa pag-aaral at hanapbuhay sa kahit anong institusyon ng  edukasyon dahil lamang sa pagkabuntis nang hindi pa naikakasal.
5. Karapatan sa patas na pagtrato sa larangan ng palakasan(sports)
6. Pagbabawal sa diskriminasyon sa mga babae sa trabaho sa loob ng gobyerno, hukbong sandatahan, kapulisan at iba pa.
7. Pagbabawal sa di makatarungan representasyon sa kababaihan sa kahit anong uri ng media
8. Iginagawad ng batas na ito ang pagkakaroon ng two-month leave na may bayad sa mga babae na sumailalim sa isang medikal na operasyon, pagbubuntis o gynecological na mga sakit
9. Isinusulong ng batas na ito ang patas na karapatan sa mga usapin kaugnay ng pagpapakasal at mga usaping pampamilya.

10.  Ang batas na ito ay naglalayon na hikayatin ang mga babae na maging bahagi ng politika at pamumuno at itulak ang ilang mga agenda na kaugnay sa kababaihan.

Sino ang mga Saklaw ng Magna Carta of Women?

Lahat ng babaeng Pilipino, anuman ang edad, pinag-aralan, trabaho o hanapbuhay, propesyon, relihiyon, uri o pinagmulan ethnicity ay saklaw ng Magna Carta. Binibigyan ng batas na ito nang nabubukod na pansin ang kalagayan ng mga batang babae, matatanda, may kapansanan, mga babae sa iba’t ibang larangan, Marginalized Women, at Women in Especially Difficult Circumstances

Sino ang mga Marginalized Women at mga Women in Difficult Circumstances?

Ang tinatawag na Marginalized Women ay ang mga babaeng nasa di panatag na kalagayan at hindi nakakatanggap ng wastong representasyon sa lipunan at pamahalaan. Sila ang mga wala o may limitadong kakayahan namatamo ang mga batayang pangangailangan at serbisyo. Kabilang dito ang mga sumusunod:

Ang mga marginalized women ay mga kababaihan na mas malamang na makaranas ng diskriminasyon, pang-aapi, at kahirapan sa lipunan. Ang kanilang kalagayan ay maaaring magbago depende sa iba’t ibang salik tulad ng kultura, lipunan, ekonomiya, at iba pa. Narito ang ilang mga grupo ng kababaihang maaaring ituring na marginalized:

1. Kababaihang Katutubo (Indigenous Women): Ang mga kababaihang kasapi ng katutubong komunidad ay maaaring maging marginalized dahil sa kanilang kakaibang kultura at tradisyon. Ang kanilang pagkakaroon ng limitadong access sa edukasyon, kalusugan, at iba pang serbisyong pangunahin ay maaaring maging dahilan ng kanilang kahirapan.
2. Kababaihang Nagtatrabaho sa Informal Economy: Ang mga kababaihang nagtatrabaho sa sektor ng ekonomiyang hindi kilala o formal, tulad ng mga nagtitinda sa kalsada, ay maaaring maging marginalized dahil sa kawalan ng seguridad sa trabaho at kahinaan sa sistema ng proteksyon.
3. Kababaihang Nagtatrabaho sa Domestic Work: Ang mga kasambahay o yaya na kababaihan ay maaaring maging vulnerable sa pang-aabuso, diskriminasyon, at kahirapan, partikular sa mga lugar kung saan hindi sapat ang proteksyon ng batas para sa kanilang mga karapatan.
4. Migranteng Manggagawa: Ang mga kababaihang nagtatrabaho sa ibang bansa, lalo na sa sektor ng domestic work, ay maaaring maging marginalized dahil sa kanilang kahinaan sa aspeto ng labor rights at social protections.
5. Kababaihang May Kapansanan: Ang mga kababaihang may kapansanan ay maaaring makaranas ng diskriminasyon at kahirapan sa pag-access sa trabaho, edukasyon, at iba pang serbisyong pangkalusugan.

Ang “women in difficult circumstances” ay tumutukoy sa mga kababaihan na nangangahulugang masalimuot o masalang kalagayan. Ang kategoryang ito ay maaaring sumaklaw sa iba’t ibang sitwasyon kung saan ang mga kababaihan ay nangangahulugang nasa mga kondisyon ng pang-aapi, kahirapan, o pangangailangan ng masusing tulong. Narito ang ilang mga halimbawa ng mga kababaihang maaaring ituring na “women in difficult circumstances”:

1. Women in Abusive Relationships: Ang mga kababaihang nasa masamang relasyon o nasasangkot sa domestic violence ay maaaring ituring na nasa masalimuot na kalagayan. Ang pang-aabuso mula sa asawa o kasintahan ay maaaring magdulot ng hindi ligtas at mahirap na sitwasyon para sa kanila.
2. Single Mothers: Ang mga kababaihang nag-iisa ang nagpapalaki ng anak o mga single mothers ay maaaring nasa mahirap na kalagayan, lalo na kung wala silang sapat na suporta mula sa pamilya o lipunan.
3. Women in Conflict Areas: Sa mga lugar na apektado ng giyera o kaguluhan, ang mga kababaihan ay maaaring nasa masalimuot na kalagayan. Sila ay maaaring maging biktima ng karahasan, kawalan ng access sa basic na pangangailangan, at pagkakawatak-watak ng pamilya.
4. Women in Poverty: Ang mga kababaihang nasa kahirapan, partikular ang mga walang regular na trabaho o mga nagtatrabaho sa sektor ng ekonomiyang informal, ay maaaring nasa masalimuot na kalagayan dahil sa kakulangan sa pinansiyal na kahandaan.
5. Women with Health Challenges: Ang mga kababaihang may malubhang karamdaman o health challenges, tulad ng HIV/AIDS, ay maaaring nasa mahirap na kalagayan dahil sa pang-aapi o diskriminasyon na kanilang nararanasan.

Ang pangangalaga at suporta sa mga kababaihang nasa masalimuot na kalagayan ay mahalaga upang maibsan ang kanilang sitwasyon at mabigyan sila ng oportunidad na mapabuti ang kanilang buhay. Ang mga programa at serbisyong pang-gobyerno at mula sa civil society organizations ay nakatuon sa pagtulong sa mga kababaihang ito, naglalaman ng mga mekanismo para sa proteksyon at pagtataguyod ng kanilang karapatan.

Ano ang Responsibilidad ng Pamahalaan Kaugnay ng Magna Carta of Women?

Itinalaga ng Magna Carta of Women ang Pamahalaan bilang pangunahing tagapagpatupad batas na ito. Ginawa na tuwirang responsibilidad ng pamahalaan na proteksyunan ang kababaihan sa lahat ng uri ng diskriminasiyon at ipagtanggol ang kanilang mga karapatan.

Inaasahan na maglalatag ang pamahalaan ng mga nararapat at mabisang paraan upang maisakatuparan ang mga layunin ng batas. Kabilang sa mga paraan na ito ang paglikha at pagpapatupad ng mga batas, patakaran at programa na nagsasaalang-alang sa mga pangangailangan ng mga babae, tungo sa kanilang kahusayan at kabutihan. Gagawa rin ng mga hakbang ang pamahalaan upang marepaso o maalis ang mga batas, patakaran, programa, at polisiya na nagpapalala sa diskriminasiyon laban sa kababaihan.

Narito ang ilang mga pangunahing responsibilidad ng pamahalaan kaugnay ng Magna Carta of Women:

1. Pagsusulong ng Gender Equality: Ang pamahalaan ay may responsibilidad na magtaguyod ng pantay-pantay na pagtingin sa mga kababaihan at kalalakihan sa lahat ng aspeto ng lipunan. Ito ay kinakailangan upang mapanumbalik ang balanseng partisipasyon ng mga kababaihan sa iba’t ibang sektor ng lipunan.
2. Paggawa ng Mga Patakaran at Programa: Ang pamahalaan ay dapat magtatag ng mga patakaran at programa na naglalayong itaguyod ang karapatan ng mga kababaihan, tulad ng edukasyon, kalusugan, trabaho, at iba pa. Ang mga patakaran na ito ay dapat sumasalamin sa pangangailangan at karanasan ng mga kababaihan.
3. Proteksyon laban sa Diskriminasyon: Ang pamahalaan ay may responsibilidad na itaguyod ang proteksyon laban sa lahat ng uri ng diskriminasyon sa mga kababaihan. Ito ay kinakailangan sa lahat ng larangan ng lipunan, kasama na ang trabaho, edukasyon, at iba pang pampublikong serbisyo.
4. Pagsusuporta sa Women in Difficult Circumstances: Ang pamahalaan ay dapat maglaan ng mga mekanismo para sa mga kababaihan na nasa masalimuot na sitwasyon, tulad ng mga biktima ng karahasan, mga kababaihang may kapansanan, at iba pa. Ang mga programa at serbisyo ay dapat makatulong sa kanila na mabawi ang kanilang dignidad at karapatan.
5. Representation sa Decision-Making Bodies: Ang pamahalaan ay may responsibilidad na magsulong ng tamang representasyon ng kababaihan sa mga decision-making bodies sa gobyerno at iba pang sektor ng lipunan. Ito ay upang mabigyan ng tinig ang mga kababaihan sa mga isyu at desisyon na nakakaapekto sa kanilang buhay.
6. Pagsasagawa ng Gender-Responsive Budgeting: Ang pamahalaan ay dapat magtaguyod ng gender-responsive budgeting upang siguruhing may sapat na pondong nakalaan para sa mga programa at proyektong naglalayong mapabuti ang kalagayan ng mga kababaihan.

Ang isa pang hamon ng batas sa pamahalaan ay ang basagin ang mga stereotype at tanggalin ang mga istrukturang panlipunan tulad ng kostumbre, tradisyon, paniniwala, salita at gawi na nagpapahiwatig nang hindi pantay ang mga babae at lalaki.